1396/2/18

گرانمايه‌پور: سياست‌گذاري از فضاي مجازي جدا شدني نيست

  
  

به گزارش خبرگزاري فارس، در اين نشست علي گرانمايه‌پور  با بيان اينکه، ما در مطالعات فضاي مجازي نظريه‌اي داريم به عنوان توهم دانايي، گفت: ايراني‌هاي دهه 60 از لحاظ رسانه شناسي فقط 3 رسانه در دسترس داشتند؛ تلويزيون، راديو و روزنامه ذائقه رسانه‌اي ايرانيان را شکل مي‌داد و يکي از خالص‌ترين ذائقه‌ها را ما در اين دهه داشتيم چون با هيچ رسانه ديگري مخلوط نشده بود. البته در آن دوران هم اگر به رسانه شناسي جامعه ايراني مراجعه کنيم، شبکه راديويي بي بي سي و صداي امريکا و صداي اسراييل هم بود.

وي افزود: از سال 1374 با موج جديدي از رسانه‌هايي مواجه شديم که مقداري از ذائقه ايرانيان را تغيير داد و آن ابزاري بود به نام ماهواره؛ تمام اوقات فراغتي را که تلويزيون نمي‌توانست پُر کند، شبکه‌هاي ماهوواره‌اي پر کردند. صداو سيما نيز در آن دوره از استراتژي توسعه رسانه‌اي استفاده مي‌کرد و شبکه 3 و سپس شبکه خبر را ايجاد کرد.

گرانمايه‌پور ادامه داد: در اين دهه اتفاق ديگري هم افتاد و آن ظهور تلويزيون‌هاي بزرگ و ظهور سينماي خانگي  و ورود انواع سي‌دي‌هاي فيلم به منازل بود. شما وقتي تلويزيون 50 اينچ داشته باشيد ديگر نيازي به حس حضور در سينما را نداريد.

اين پژوهش‌گر عرصه رسانه با بيان اينکه در دهه 70 تا 80 چون ما سرگرم طراحي استراتژي‌هاي سلبي در خصوص ورود ماهواره بوديم، ورود فضاي مجازي در دهه 80 ما را غافلگير کرد، گفت: در اين دوره اينترنت کم‌سرعت داشتيم و بعد ديديم که اينترنت خدمات مختلف مي‌دهد و مردم رفتند و در گوگل حساب کاربري ايجاد کردند. سپس چت کردن هم به آن اضافه شد و بعد از آن اينترنت پر سرعت بدون سيم بوجود آمد.

وي افزود: در دهه 80 گوشي تلفن همراه ايراني‌ها قابليت پيامک پيدا کرد و بلافاصله قابليت وصل به اينترنت واي فاي هم آمد. تکنولوژي‌ها باعث شد که در ابتدا مردم دچار سردرگمي بشوند. زماني که گوشي‌ها دوربين‌دار شد‌، فيلم هاي متعددي وارد همان شبکه‌هاي اجتماعي که اولين بار تحت عنوان فيس بوک بود، مي‌شد. در دهه 80 يا 90 وب 1 تبديل به وب 2 شد يعني وبي که هم صدا و هم تصوير را منتقل مي‌کرد.

اين استاد دانشگاه با اشاره به اينکه اين قابليت‌ها در کمتر از 10 سال وارد جامعه ايراني شد، تصريح کرد: ما در اين مدت غافل از سياست‌گذاري و نحوه اجرا بوديم. البته در برخي از اين برنامه‌ها سياستگذاري داشتيم اما نحوه اجرا مشخص نبود.

گرانمايه‌پور ادامه داد: در کشورهايي مثل سوئد و فنلاند و امريکا و انگليس وقتي مي‌خواهيد اينترنت خريداري کنيد، شرکت‌هاي عرضه کننده مي‌پرسند که چند فرزند در چه گروه سني داريد؟ با توجه به اين مشخصات به شما اينترنت مي‌دهند و از شما مي‌پرسند که چه دسترسي‌هايي را براي شما محدود کنند.

وي افزود: اگر شما در فرم درخواست خدمات اينترنت خود صحيح اظهار نکنيد، دچار جرم شده‌ايد و اگر جرمي در فضاي رسانه اتفاق بيافتد شما تحت پيگرد قرار مي‌گيريد.

عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي گفت: در مدارس آمريکا و انگليس هر چيزي که دانش‌آموزان در اينترنت جستجو کنند، مدير مدرسه از آن مطلع مي‌شود و مدير مي‌تواند والدين را بخواهد و اعلام کند که فرزند شما در يک ماه اخير از اين واژه زياد استفاده کرده است.

گرانمايه‌پور با بيان اينکه هرچه اينترنت و تکنولوژي گسترش مي‌يابد، سياست‌ها و برنامه‌ريزي هم در کنار آن رشد مي‌کند،‌ اظهار داشت: به عنوان مثال اوباما سال 2012 قانون مقابله به مثل فضاي مجازي را امضا کرد. زيرا چند کشور حمله سايبري به آمريکا داشتند و اين قانون هم بلافاصله در سنا تصويب شد.

وي تصريح کرد: در کشور ما تکنولوژي توسعه يافت اما کساني که از شرکت‌ها اينترنت خريداري مي‌کنند اظهارنامه‌اي تکميل نمي‌کنند که چند فرزند و با چه سني دارند.

اين پژوهش‌گر علوم ارتباطات افزود: در سوئد، نروژ و حتي آمريکا فيلترينگ هوشمند از سامانه‌هاي ارايه دهنده شروع نمي‌شود. شما اگر از اينترنت کتابخانه ملي امريکا استفاده کنيد با اينترنتي که در مدارس وجود دارد، متفاوت است.

گرانمايه‌پور ادامه داد: در کافي‌نت‌هاي کشورهاي اروپايي قابليت اينترنت خيلي متفاوت است با اينترنتي که در دانشگاه استفاده مي‌شود. ما هنوز در حوزه سياست‌گذاري به اين نظر نرسيديم که در حوزه آسيب‌هاي اجتماعي، اينترنت مدرسه و دانشگاه و غيره متفاوت باشد.

وي افزود: به عنوان مثال هوشمند‌سازي مدارس خيلي خوب است اما مربوط به دهه 90 و 2000 اروپاست. مي‌خواهيم وايت بردهاي ديجيتال داشته باشيم و دانش‌آموزان هوشمند شوند. اما نکته‌ حائز اهميت اين است که آيا وزارت آموزش و پرورش در بُعد انفورماتيک سامانه نظارتي دارد که مدير مدرسه هر روز کنترل کند که دانش آموز چه مي‌کند؟ امروز با شيوه‌هاي خيلي ساده مي‌توان سابقه فعاليت در فضاي مجازي در ايران را پاک کرد.

گرانمايه‌پور در ادامه بررسي دهه‌هاي گذشته ايران از لحاظ مواجهه با رسانه گفت: اما در دهه 90 چالش ما با شبکه‌هاي اجتماعي فيس‌بوک و توييتر شروع شد. البته اين چالش را در دهه 80 و خصوصا با اتفاقات سال 88 ديديم. ظهور شبکه‌هاي اجتماعي يکبار ديگر جامعه ايراني را از نظر فرهنگي، سياسي، اجتماعي و رسانه‌اي به چالش کشيد.

وي ادامه داد: ما  هيچ نوع سياستگذاري براي شبکه‌هاي اجتماعي نداريم. شبکه‌هاي اجتماعي و شبکه‌هاي پيام‌رساني که در آينده مي‌آيند بسيار متفاوت‌تر هستند از فضاي مجازي که ترکيبي از سخت افزار و نرم افزار است.

اين پژوهش‌گر حوزه روزنامه‌نگاري تصريح کرد: ضمن احترام به تمام سياستگذاران کشورمان در فضاي مجازي، ما در20 سال اخير به جاي سياستگذاري  و تدبير در اين حوزه فقط وحشت از اينترنت ايجاد کرده‌ايم. با وحشت سازي نمي‌شود سياستگذاري کرد؛ وحشت سازي با افکار عمومي تطابق ندارد.

گرانمايه‌پور با اشاره به ورود شبکه‌هاي اجتماعي به فضاي مجازي کشور گفت: يکي از اتفاقاتي که با ظهور شبکه‌هاي اجتماعي در کشور ما رخ داد، بروز شهروند خبرنگار بود. اينکه شما در انواع شبکه‌هاي اجتماعي، نمونه شهروند خبرنگاري را مي‌بينيد و اين يعني زمينه ايجاد اختلال در مديريت رسانه‌اي کشور.

وي افزود: چالش دوم ظهور پيام‌رسان‌هايي است که با توجه الگوريتم‌شان، کنترل کردن آنها سخت است. يکي از اين پيام‌رسان‌ها «سيگنال» نام دارد که داعش مدت‌ها از آن استفاده مي‌کرد. پيام‌رسان‌هايي در حال طراحي است که «اُپن سورس» است و الگوريتم آنها هر روز تغيير مي‌کند و کنترل آنها بسيار سخت است.

عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي ادامه داد: ما در ابتدا از روش ايجاد ترس از فضاي مجازي استفاده کرديم و سپس در بدون قاعده‌اي صحيح فيلترينگ هوشمند و شبکه ملي اطلاعات را ايجاد کرديم. نتيجه اين روش اين شد که ذهن مردم با توجه به هراسي که شکل گرفته است نسبت به توليد ملي در عرصه فضاي مجازي تيره شده است. ما بايد به جاي بکاربردن کلمه فيلترينگ از کلمه کنترل و نظارت استفاده مي‌کرديم که بار معنايي مثبت‌تري دارد و مردم بهتر با آن ارتباط برقرار مي‌کردند.

گرانمايه‌پور با بيان اينکه در حال حاضر کاربران ايراني در هر شبکه اجتماعي که پيام رد و بدل مي‌کنند در 13 سرور جهاني ذخيره مي‌شود، گفت: اما اگر شبکه ملي اطلاعات‌ را راه‌اندازي کنيم تنها در 3 سرور اين اتفاق مي‌افتد و مسئله اين است که چطور مي‌توانيم اعتماد مردم را جلب کنيم که اين شبکه بومي است و مردم اين باور‌پذيري را داشته باشند که از تکنولوژي‌هاي خودمان استفاده کنند.

سياست‌گذاري در فضاي مجازي بايد به‌روز باشد

اين استاد دانشگاه با تأکيد بر اينکه ظهور فضاي مجازي بلافصل با سياستگذاري هيچ تناقضي ندارد، تصريح کرد: اما سياست‌گذاري بايد چند ويژگي داشته باشد. يکي به روز بودن است. دوم اينکه بر اساس پژوهش‌هاي علمي باشد. چرا ما در بحث سياستگذاري تحقيق نمي‌کنيم؟ به عنوان مثال تلفن همراهي در حال ورود به بازار است که فيس بوک و توييتر بر آن نصب است و قابل فيلتر نيست.

وي افزود: همزمان با ورود شبکه‌هاي اجتماعي، ابزارهاي هوشمند که به هوش مصنوعي مجهزند وارد مي‌شوند و مي‌توانند از زندگي ما جاسوسي کنند. من سوالي که از اعضاي شوراي عالي فضاي مجازي دارم اين است که براي ورود يا عدم ورود خودروهاي هوشمند که مجهز به هوش مصنوعي هستند و ابزارهاي ارتباطي مجهز به هوش مصنوعي چه کار مي‌کنند؟

گرانمايه‌پور ادامه داد: سومين مورد ايجاد زمينه پذيرش براي مردم است يعني اگر سياست‌گذاري خوبي از طريق تحقيقي جامع صورت گرفت چطور بايد اين سياست‌ها را جاري کنيم.

به اعتقاد اين پژوهشگر علوم ارتباطات ما بايد يک نهاد سياستگذار مشخص داشته باشيم و بقيه نهاد‌هايي که در فضاي مجازي در حال فعاليت هستند به آن خوراک بدهند تا يک وحدت رويه در سياستگذاري داشته باشيم.

وي تصريح کرد: اولين توصيه‌اي که دارم اين است که مسئولان نظام به فکر باشند که يک نوع وزارت فضاي مجازي يا زير مجموعه‌اي از وزارت ارتباطات باشد که در واقع متولي باشد.

گرانمايه‌پور در ادامه گفت: استارت‌آپ‌هايي در کشور ما در حال ظهور هستند، اين استارت‌آپ‌ها در حال ورود به محدوده برخورد با حوزه سنتي اقتصاد مي‌شوند. ما چه قانوني داريم که اين مشکل را حل کند؟

وي با بيان اينکه ما در کشورمان قانون ضد تراست نداريم، تأکيد کرد: اگر استارت‌آپ‌هاي ما بازار يک تجارت را در دست بگيرند ما چه قانوني داريم که اينها را کنترل کنيم. در حال حاضر استارت‌آپ‌هايي داريم که ميليون ها دلار ارزش دارد و ما نمي‌توانيم به سادگي از کنار آنها عبور کنيم.

اين استاد دانشگاه افزود: در اکثر کشورهاي جهان کنترل و نظارت در فضاي مجازي خيلي بيشتر از ايران است و تمام حرکات مردم کنترل مي‌شود. در حوادث اخير آلمان، آلماني‌ها پيام‌هاي تلفن همراه تمام مهاجرين را کنترل مي‌کنند و اين نشان‌دهنده کنترل بسيار زياد و قوي است.

سياست‌هاي سلبي يا ايجابي در فضاي مجازي

گرانمايه‌پور با بيان اينکه در مواجهه با فضاي مجازي مي‌توان از 2 سياست سلبي و ايجابي بهره برد گفت: سياست سلبي که اکثر کشورها از آن استفاده مي‌کنند، ايجاد محدوديت در استفاده از اينترنت است مثل فيلتر کردن يا همان استفاده مستقيم از سامانه‌هاي نظارتي و کنترلي. به عنوان مثال چين در سال 2000  براي اولين بار سيستم فيلترينگ هوشمند را ايجاد کرد و با مقاومت مردم روبرو شد.

وي افزود: يکي ديگر از روش‌ها در سياست ‌سلبي برنامه‌ريزي بازدارنده در حوزه  قانون است، يعني ممنوعيت ورود به سايتي خاص يا ممنوعيت نصب بازي و يا نرم‌افزاري خاص روي تلفن همراه و...

اين پژوهش‌گر فضاي مجازي ادامه داد: اما در سياست‌هاي ايجابي مي‌توان به تشويق براي استفاده از سامانه‌هاي نظارتي و کنترلي خُرد اشاره کرد، يعني به شرکت‌هاي ارائه دهنده اينترنت ابلاغ شود که اگر به خانواده‌ها اينترنت مي‌دهيد اگر فرزند دختر يا پسر داشت فلا سطح را محدود کنيد. اگر پدر خانواده کارمند بود فلان محدوديت را ايجاد کنيد. اين سياست هاي خردي است که معمولا با مقاومت مردم روبرو نمي‌شود.

وي افزود: يعني براساس شناسنامه پدر خانواده بايد بگوييد که فقط از اين الگوي اينترنت مي تواند استفاده کند. به شخصي اينترنت دانش آموزي و به استاد، اينترنت علمي و دانشگاهي بدهند. به اين شرکت ها بايد خدمات هوشمند کنترل بدهيم.

گرانمايه‌پور گفت: دومين کاري که بايد بشود، ايمن سازي فضاي ديجيتال و اينترنت است. به عنوان مثال برنامه‌اي تهيه بشود براي مدارس که اگر بچه‌ها از اينترنت استفاده مي‌کنند، دچار آسيب نشوند.

وي افزود: سومين کاري که بايد صورت بگيرد آگاه‌سازي هوشمند است؛ آگاه‌سازي هوشمندانه يعني اينکه در مقاطع مختلف تحصيلي آگاه‌سازي شود تا در دانشگاه معني حفاظت از اطلاعات شخصي را بداند. رسانه ملي سالها راجع به اينترنت صحبت نمي‌کرد. ما اکنون خدمات روزانه مردم را ديجيتالي کرده‌ايم اما آموزش در کنارش نبوده است. اگر آموزش نباشد براي نسل‌هاي متمادي دچار چالش مي‌شويم. ما به موازات افزايش سطح خدمات اينترنتي آگاهي را نيز افزايش دهيم. براي آشنايي مردم با فضاي ديجيتال بايد توليد محتواي ديجيتال ما افزايش يابد.

گرانمايه‌پور گفت: يکي از سياست هاي ايجابي اين است که براي نسل‌هاي آينده بايد آموزش از مقطع ابتدايي باشد. ما بايد ابتدا آموزش اشنايي با فضاي مجازي مي‌داديم و بعد کتاب سواد رسانه‌اي را وارد دروس پايه دهم مي‌کرديم.

اين استاد دانشگاه ادامه داد: يکي از جديدترين سياست هاي ايجابي براي کنترل بر فضاي مجازي، مشارکت و توافق با شرکت‌هاي خدمات دهنده است. چرا با گوگل قرارداد نداريم که محتواي بومي و ايراني توليد کند؟ چرا ياهو سرورهاي پست‌هاي ايراني‌اش را داخل ايران نياورد؟ چرا ياهو و توييتر ايراني نداشته باشيم؟ ما نياز به ديپلماسي هوشمند داريم يعني با اين شرکت‌ها تعامل سازنده داشته باشيم. يعني از فضاي مجازي ما استفاده کنند ولي داده‌هايي که مي‌خواهيم را به ما بدهند.

وي افزود: به عنوان مثال چين در 5 سال گذشته ياهو و گوگل را فيلتر کرد و بعد با اينها مذاکره کرد که مي‌توانيد از بازار فضاي مجازي ما استفاده کنيد اما برخي سايت ها را بايد مسدود کنيد. به اين ترتيب گوگل و ياهو در چين فعاليت مي‌کنند اما کاربرانش بر اساس الگوريتم گوگل به همه چيز دسترسي ندارند.

ما هم به تلگرام گفته‌ايم که بايد سرورهايش را به ايران بياورد. رئيس جمهور روسيه  هم چندي پيش توييتر را مسدود کرد تا اطلاعات کاربران روسيه را بگيرد. اين مذاکره و مشارکت است.

گرانمايه‌پور در بخش‌ ديگري از سخنانش گفت: از نظر من شوراي عالي فضاي مجازي چند نقطه ضعف دارد که آنها را در ادامه ذکر مي‌کنم

- ساختار و مديرانش عمدتا دولتي هستند و عمدتا از بخش خصوصي فارغ هستند. بايد از اساتيد مطرح و خبرگان فضاي مجازي استفاده کنند.

- تصميمات اين شورا بر اساس نگرشي سلبي و دولتي است نه بر اساس يافته‌هاي  تحقيقي و علمي. اگر هم اينگونه نيست اطلاع‌رساني در اين خصوص صورت نگرفته است و مانيفستي براي اين امر ارائه نشده است.

- خروجي‌هاي تصميم‌گيري در شورا قابليت آينده‌نگري و آينده پژوهي ندارد و عمدتا متکي به حوادث روز هستند و اگر اتفاقي افتاد شورا تصميم به حل بحران را مي‌گيرد. همين موضوع ثبت کانال‌هاي تلگرامي بعد از رخ دادن يک سري تخلف در اين فضا، مطرح شد.

-تصميمات شورا بايد با نگاهي به شرايط اجتماعي و متکي به پژوهش‌ها باشد نه فشارهاي سياسي و اجتماعي.

-شوراي به جاي حرکت به سمت سياست‌هاي ايجابي به سمت سياست‌هاي سلبي مي‌رود.

-عدم حصول به نتيجه در تدوين راهبردهاي بلند مدت نظام در فضاي مجازي

- نگاه سياسي و امنيتي به فضاي مجازي؛ فضاي مجازي امروز هم فرصت هست و هم تهديد، امروز 85 درصد از اينترنت تجارت و درآمد است، سهم ما از اين تجارت چقدر است؟ شوراي عالي فضاي مجازي براي توسعه استارت‌آپ‌ها چه برنامه‌اي دارد؟ بايد نگاه بد‌بينانه را تغيير داد و نگاه همه‌جانبه‌اي به فضاي مجازي داشت.

- شفاف‌سازي سياست‌هاي کلي نظام در حوزه چگونگي فعال سازي شبکه ملي اطلاعات؛ هنوز حيطه فعاليت شبکه ملي اطلاعات مشخص نيست!

چالش‌هاي دوازده‌گانه فضاي مجازي

اين استاد علوم ارتباطات در ادامه گفت: شوراي عالي فضاي مجازي در سال‌هاي آينده با چندين چالش روبروست که در ادامه از نظرتان مي‌گذرد.

1- به‌روز رساني قوانين فضاي مجازي

2- تفکيک قوانين فضاي مجازي از فضاي حقيقي

3- تعيين تکليف ورود تجهيزات و ابزارهاي ارتباطي ساده و پيشرفته مجهز به هوش مصنوعي. در سه الي چهار سال آينده يکي از چالش‌هاي مهم ما بعد از گوشي تلفن‌هاي هوشمند، ابزارهاي مجهز به هوش مصنوعي است که اطلاعات محيط را ثبت و به محلي خاص ارسال مي‌کند.

4- تدوين قوانين و ضوابط مربوط به چگونگي استفاده، بکارگيري و ورود ابزار و اشياء اداري، خانگي و صنعتي مجهز به اينترنت اشياء.

5- تدوين ضوابط مربوط به هوش مصنوعي در شبکه‌ها و ابزارهاي ارتباطي

6- تعيين تکليف چگونگي و شرايط استفاده از شبکه ملي اطلاعات

7- اتخاذ استراتژي براي چگونگي استفاده از شبکه‌هاي بومي پيام‌رسان. چرا شبکه‌هاي بومي پيام‌رسان مورد اقبال عمومي قرار نمي‌گيرد؟

8- طراحي و برنامه‌ريزي براي اتخاذ استراتژي‌هاي نوين با رويکردهاي ايجابي براي نظارت و کنترل بر فضاي مجازي؛ تا سال 2020 وب 4 در راه است که ماهيت اينترنت تغيير خواهد کرد، براي ورود به اين دوره جديد چه تدابيري انديشيده شده است. دهه‌هاي آينده روزهاي اينترنت آزاد است آن هم با شعار آزادي بيان با اين موضوع چگونه مواجه خواهيم شد. سيم‌کارت‌هاي ماهواره‌اي و بالن‌هاي توزيع اينترنت رايگان از جمله ابزارهاي اين امور است.

9- ارائه طرح‌ها يا پيشنهادات به مجلس در غالب تعيين تکليف چگونگي مقابله با حملات سايبري به کشور

10- ظهور متوليان فراوان در حوزه کنترل، نظارت و توليد محتوا در فضاي مجازي.

11- نحوه رفتار و مديريت استارت‌آپ‌هاي موفق ايراني در حوزه خدمات، فروش، تجارت، کسب و کار و مسکن. استارت‌آپ‌هايي در ايران فعاليت دارند که مشاغل سنتي ما را به سمت رکود سوق مي‌دهند.

12- استراتژي بلند مدت شوراي عالي فضاي مجازي براي ايمن‌سازي فضاي مجازي چيست؟ آيا بايد آنتي‌ويروس بومي طراحي کرد؟ آيا بايد شبکه ملي اطلاعات را راه‌اندازي کرد؟

گرانمايه‌پور در ادامه گفت: اگر شوراي عالي فضاي مجازي براي اين نقاط ضعف و چالش‌ها راه حل‌هايي داشت و فرصت ايجاد کرد، اين همان مزاياي و نقاط قوت اين شورا محسوب مي‌شود.

وي افزود: با اين ترکيبي که در شوراي عالي فضاي مجازي وجود دارد نمي‌تواند براي بسياري از چالش‌ها راه حل داشته باشد. يا بايد نهادهايي تشکيل شوند که به اين شورا مشورت دهند يا ترکيب شورا عوض شود. يا اين شورا تبديل به وزارت و سازمان شود.

عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي ادامه داد: ايران تاکنون در بحث فضاي مجازي يک استرتژي تدافعي – تهاجمي داشته است. اما اين روش زياد دوام ندارد و بايد زير ساخت‌ها و بستر سازي ايمن‌سازي را قوي کنيم.

پيشنهاداتي براي مديريت اين چالش‌ها

گرانمايه‌پور در بخش پاياني اين نشست تصريح کرد: اکثر کشورها زماني در فضاي مجازي موفق شدند که به 3 اصل رسيدند. نظارت و کنترل 3 پيش شرط دارد. اينکه توليد محتوا و مديريت محتوا و توزيع محتوا بومي باشد.ما به توليد و توزيع محتوا در اينترنت کمک مي‌کنيم اما مديريت که مهم است در دست ما نيست.

وي افزود: گوگل مي‌تواند به ما بگويد که ايراني‌ها چه واژه‌اي را جستجو مي‌کنند. اگر توليد، مديريت و توزيع محتوا در دست ما نباشد، رصد رفتار ايراني‌ها هم در دسترس ما نيست. ما بايد راهبردمان را مشخص کنيم. اگر شبکه ملي اطلاعات راه اندازي شود مي‌توانيم بعد از سالها بگوييم که توليد، مديريت و توزيع محتوا در دستان خود ماست.

پيشنهاد من اين است که شبکه ملي اطلاعات راهبردش را نسبت به توليد، مديريت و توزيع محتوا مشخص کند و به عنوان مثال براي ايراني‌ها بر اساس کد ملي‌شان، پست الکترونيک بدهند.

بايد براي پدرهاي دهه40 و50 و60 برنامه آموزش فضاي مجازي داشته باشيم و آموزش‌ها را به خانواده ببريم.

بايد از استارت‌آپ‌هاي داخلي براي بومي کردن خدمات استفاده کنيم و با کمک آنها فضاي مجازي را کنترل کنيم.

بايد از ساير کشورها الگو برداري کنيم. بسياري از کشورها سعي کردند از استراتژي ايجابي استفاده کنند. ما براي کنترل نياز به قانون فضاي مجازي داريم.

اين استاد دانشگاه در پايان گفت: يکي از دلايلي که استفاده از فضاي مجازي توسط نوجوانان زياد است، ارزان بودن ورود به اين فضاست در مقايسه با ديگر تفريحات که بسيار گران هستند. ضمن اينکه اوقات فراغت در فضاي واقعي بايد باشد تا ايراني‌ها از فضاي مجازي براي اوقات فراغت استفاده نکنند.

آخرین اخبار

سامانه آموزش مجازي خبرگزاري فارس رونمايي شدomgسامانه آموزش مجازي خبرگزاري فارس با حضور محمد سلطاني‌فر رئيس موسسه آموزش عالي علمي کاربردي فرهنگ و هنر، مسئولين و استادان دانشکده فارس رونمايي شد.
گرانمايه‌پور: سياست‌گذاري از فضاي مجازي جدا شدني نيستomgنوزدهمين نشست تخصصي دانشکده فارس با موضوع بررسي آسيب‌هاي عدم سياست‌گذاري در فضاي مجازي با حضور علي‌ گرانمايه‌پور، عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي برگزار شد.
نصراللهي : مديريت بحران در کشور خود داراي بحران استomgمديرکل سابق نظارت و ارزيابي خبر برنامه‌هاي سياسي صدا و سيما گفت: مديريت بحران در کشور بحران دارد. در بحث مديريت بحران پس از وقوع خيلي مشکل نداريم اما مشکل اصلي در زمان قبل و حين بحران است.
درباره ما

رسانه‌ها به سبب نقشي که در اطلاع‌رساني، آگاهي‌بخشي به افکار عمومي، جامعه‌پذيري سياسي، مقابله با هجمه‌هاي تبليغا

دوره های جدید

ثبت نام